Auteur: Sander van den Brink (pagina 1 van 9)

Een avond de Parade op in Den Haag – Kunst

Het was een druilerige zaterdagavond 6 juli 2019. De was druk op de parade in de Den Haag, ondanks de regen. Een heerlijke avond voor wat theaterbezoek.




KUNST – Tarik Moree en Tim Olivier Some

Bij de kassa gaf ik aan: ‘verras me’. En deze voorstelling werd mij naast de voorstelling ‘Come Unity’ aangeraden. Twee jonge pas afgestudeerde acteurs komen op en spelen vol enthousiasme en energie hun voorstelling. De voorstelling, die geïnspireerd is op de tekst ‘ART’, wordt zeer kundig gespeeld. Mooi stemgebruik, goed in contact en echt prettig om naar te kijken.  De voorstelling wordt in meerdere speelstijlen uitgevoerd, behalve het feit dat dit goed gedaan wordt en dat het prettig is om naar te kijken heeft het inhoudelijk nul toegevoegde waarde aan het stuk. Wat mij betreft had deze vondst dus achterwege kunnen blijven. Alhoewel ik dan misschien niet met zo veel plezier had gekeken.

Een avond de Parade op in Den Haag – Het kleinste circus

Het was een druilerige zaterdagavond 6 juli 2019. De was druk op de parade in de Den Haag, ondanks de regen. Een heerlijke avond voor wat theaterbezoek.

 



HET KLEINSTE CIRCUS TER WERELD.

Voorheen de directeur van het grote circus Renz, nu op pad met een een klein theatertje. De vraag is natuurlijk of de uiteindelijke voorstelling circus is of meer een vorm van theater. Het vlooiencircus waarmee Milco Steyvers het publiek vermaakt is geen circus. Er is geen kunstig element, geen groteske of ingetogen clown, alleen de muziek aan de buitenkant doet anders vermoeden. Het apparaatje waarmee Milco ons vermaakt is leuk ingekocht en zeker vermakelijk. Met name de allerkleinste op de eerste rij waren aan het smullen. En dat was dan ook het grootste vermaak. Het spel van de ex-clown en ex-directeur was een presentatie geworden met wat lollige woordgrappen en geïrriteerde opmerkingen naar een paar jonge gasten met een slok te veel op. Uit medelijden blijf je kijken, maar van de parade mag je wel iets artistiekere diepgang en beleving verwachten. Vermakelijk dat was het wel. Wereldschokkend? Nee, het is al eerder gedaan en eerlijk gezegd… beter ook.

Ik wil gewoon een bord!

Afgelopen donderdag ging ik eens niet naar het theater, maar daarnaast naar het restaurant Café Floor. Heerlijk heb ik gegeten. En toen kwam het toetje! Een prachtig opgediend taartje op een bord… Nou ja bord… Op een plaat leisteen met enkele kruimels en een streepje karamelsaus tussen de natuurstenen groeven.  Het taartje was verrukkelijk.  Maar nu mijn frustratie die saus is te lekker op tussen de groeven van een natuurstenen stoeptegel te laten lopen. Wat is dat met restaurants en vreemde borden. Een houten plank, een leisteen plaat, een rieten mandje, een frituurmandje, een stenen frietzak… Ik wil gewoon een diep bord met veel saus die ik lekker uit kan lepelen tot op de bodem!

De zwarte klucht

Een avondje theater! Spontaan wilde ik naar het theater aan het begin van mijn vakantie. Gewoon een willekeurige voorstelling in de Rotterdamse Schouwburg die op dat moment speelde. Het bleek de geweldige toneelgroep Amsterdam te zijn die er speelde met ´Husbands and Wives´. Twee kaartjes gekocht, want het moest een romantische avond worden. Eerst samen met mijn vrouw bij een heerlijke Mexicaan gegeten op het schouwburgplein (nee, ik heb er geen aandelen). Wat een aanrader was dat restaurant. We boekten er bijna een vakantie naar Mexico door.

Daarna de flyer van toneelgroep Amsterdam eens bekeken. We wilde tenslotte toch weten waar we naartoe gingen.  Dit is wat de flyer zei:

One day you look up and it’s bad. Jack en Sally gaan scheiden. We don’t want to make a big thing about it, beweren ze. Het is een gedeelde beslissing, we’re both fine. Maar voor hun vrienden Gabe en Judy is het een ontzettende schok. Is ons huwelijk wel zo goed als we denken dat het is, vragen ze zich af. De beslissing van Jack en Sally zet een keten van gebeurtenissen in gang die het leven van het viertal grondig overhoop haalt.’

Tot zo ver ons romantische avondje dus, verwachtten we. Maar nee! Wat een geweldig goede voorstelling! Ramsey Nasr speelde als een broer van John van Eerd de voorstelling luchtig en kluchtig weg. Ik heb me rot gelachen om de spontane – vermoedelijk gewoon gerepeteerde – wisselwerking met de zaal, de medeacteurs en het decor. Heerlijk! Ook Marieke Heebink en Gijs Scholten van Asschat waren hilarisch. Natuurlijk was huismeubilair Halina – schreeuwerd – Reijn ook weer van de partij en deed ze wat ze moest doen: goed spelen in het moment, uit het licht lopen, twee keer schreeuwen en een stoel gooien. Ze voldeed dus weer aan haar signalement. Haar stempel had ze weer gezet.

Het fenomenale toneelbeeld deed ons verbazen. De sneeuw en de regen raakten ons gevoel. Het opbouwen van het appartement was als heerlijke constante verandering. En het spel, het spel was heerlijk om naar te kijken. Genoten heb ik van het kat- en muisspel binnen de relatie en de gitzwarte humor. Getreurd heb ik om de relaties die stierven bij kaarslicht.

Het was niet romantisch, maar de avond meer dan waard!

Husbands and Wives van toneelgroep Amsterdam is een absolute aanrader!

Oudere berichten

© 2019

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑