Dubai a.k.a. sim city

Op vakantie in Dubai wisten we het zeker. Dit was de stad van de toekomst! S’ochtends vroeg stonden we op om te vertrekken naar de moskee. Onder het motto #opendoorsopenmind gaf de moskee een prachtige introductie in de cultuur en het geloof. Iedere dag, behalve vrijdag, kan je daar een boeiende uitleg krijgen over de Islam  en daarnaast ook nog uitmuntende pannekoeken met witte kaas versnaperen (daar gingen we niet voor, maar dat was wel lekker).

Onderweg viel ons op hoe netjes en gedisciplineerd de werkers naar het werk gingen. Ik zeg hier werkers, omdat ‘bewoners van de stad Dubai’ vreemd zou zijn. Tenslotte is 80 procent expat en zijn weinigen daarvan van plan meer te doen dan geld verdienen, je helemaal kapot te zweten in de hitte en daarna met een bak geld terug te gaan.



Iedereen stond netjes op de loopband, Wachtend op de metro. In de gaten gehouden door de duizenden camera’s. Uiterst veilig en zeer schoon. Het was alsof ik in mijn eigen sim city computerspel liep waarin iedereen precies zo deed als de artificiele intelligentie had opgedragen.

Dubai, ideaal voor rust en een blik in de toekomst!

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

22, 23 en 24 september – PRINSEN POLDER PARADE

Inline afbeelding 1

De Prinsen Polder Parade is een wandeling door Prins Alexander. De polder waar ik zelf ben opgegroeid aan de Lotte Stam Beesestraat. Heerlijk om in deze ‘eigen’ polder drie voorstellingen te hebben mogen regisseren.
De Historische Vereniging organiseert deze wandeling door Prins Alexander en op deze manier kom je op een verrassende, komische en theatrale wijze meer te weten over de polder die binnen dijkring 14 valt. In deze route heb ik drie voorstellingen mogen regisseren, de andere twee voorstellingen zijn geregisseerd door Minnekus de Groot.
Wil je kaarten reserveren voor deze theaterroute komend weekend in heerlijk weer?
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Script: Antonio en Bassanio

Bij de toneelcentrale zijn enkele van mijn theaterteksten uitgegeven. Vaak maak ik voor een theatergroep een stuk dusdanig op maat wanneer ik bij hen regisseer dat daarmee een nieuwe toneeltekst ontstaat. Deze zijn vervolgens verkrijgbaar en op te vragen bij de toneelcentrale.



Deze tekst vertelt het verhaal tussen Antonio en Bassanio uit de koopman van Venetië. De relatie tussen de twee maakt dat de problemen onoverkomelijk groter worden. Antonio heeft namelijk gevoelens voor Bassanio en zal hem daarom geld uitlenen. Echter, kan Bassanio de gevoelens niet beantwoorden. Hij is verliefd op Portia. Het geld dat Antonio leent leent hij bij Shylock, zijn aartsrivaal. Shylock wil best lenen, maar alleen voor een onderpand. Dat onderpand is het hart van Antonio. Letterlijk, het hart.

De tekst is hier op te vragen bij de toneelcentrale en hieronder volgt een voorproefje.

Antonio:

Vrienden,
mijn hoofd is zwaar.
Mijn gedachten ontembaar.
Ik weet werkelijk niet waarom ik zo somber ben.
Met mijn gedachten ga ik over de oceanen om mijn schepen te
volgen.
Mijn gehele fortuin is op zee…
’s Nachts slaap ik niet.
Ik word wakker met de gedachten aan de gevaren waaraan mijn
schepen blootstaan. God, wat ben ik blij dat ik niet al mijn
goederen op één schip heb geladen. Dat ik mijn risico gespreid
heb. Dat mijn handel, naar zowel Azië, Duitsland als Amerika
is…
Dat het me maar…
Oh God, wat er allemaal mis kan gaan.
Plunderingen bij Somalië, storm op de Atlantische oceaan…
Ik weet werkelijk niet waar ik zo somber ben.
En die uitvallen, die uitroepen naar mijn vrienden. Het spijt me
zo dat zij mijn zorgen moeten aanhoren in woede uitroepen,
gejank en geschreeuw. Gisteren…
Och, mijn arme lieve Bassanio…Je hebt het maar zwaar te
verduren met me. Je wandelt maar door mijn hoofd. Als ik soms
toch iets zachtaardiger voor hem ben, hem iets meer kan zeggen wat ik…

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Script: Horatio

Bij de toneelcentrale zijn enkele van mijn theaterteksten uitgegeven. Vaak maak ik voor een theatergroep een stuk dusdanig op maat wanneer ik bij hen regisseer dat daarmee een nieuwe toneeltekst ontstaat. Deze zijn vervolgens verkrijgbaar en op te vragen bij de toneelcentrale.



Horatio is een toneeltekst waarin het verhaal van Hamlet verteld wordt vanuit zijn beste vriend Horatio. De vraag is hoeveel moeite het Horatio kost zijn vriend zichzelf te laten verliezen en de vriendschap te verliezen. Horatio stopt Hamlet niet in het stuk en in Horatio kom je erachter dat dit ook niet mogelijk voor hem was. Gewoon, omdat hij het niet kon uit vriendschap.

Het toneelstuk is op te vragen via de toneelcentrale.  Het stuk is oorspronkelijk een keer opgevoerd door scholieren van een middelbare school. Zij speelden de voorstelling energiek en enthousiast, waarbij de scène met de toneelspelers natuurlijk voor de nodige hilariteit zorgde. Zij speelden de voorstelling met 3 Horatio’s tegelijk, waardoor deze onderling hun gedachten en overwegingen konden delen.

Hieronder een klein voorproefje van de tekst.

Horatio:

Er zijn geen vragen meer.
Het ademen was gestopt.
De wind blies onguur door het land.
In mijn longen is het opgehoopte stof gezakt.
Neergedaald en tot rust gekomen.
De koning was gevallen. En is gevallen.
Alles wat rot was heeft net zolang doorgerot tot het was
vergaan tot stof.
Niemand had gezien wat er was gebeurd, maar iedereen
voelde de pijn.
De pijn van duizenden scherpe messen die branden op de
huid, die snijden, die tarten.
Messen die zich in je hoofd verschuilen.
Messen die zich verstoppen in je handen.
Messen die je niet voelt dat je ze draagt.
Het is voorbij.
Ik was de enige die nog stond.
Verder was iedereen uitgemoord.
Letterlijk; uitgemoord.
Er klaar mee zijn.
Alles en iedereen was dood.
Als je nog had willen moorden, dan had het wel gekund.
Maar het ontbrak eenieder aan de lust.
Als je bloed ruiken kunt, maar echt ruiken kunt – als in: dat je
voelt dat je maag zich omdraait – dan ontbreekt het je ineens
echt aan lust om te moorden.
Moorden doe je niet als hobby.
Moorden is geen werk.
Moorden is onwetendheid verpakt in dwalende gedachten.
En als alles en iedereen vermoord is.
Het je ontbreekt aan lust.
Dan komt eindelijk dat moment dat je herkent van voor je
geboren was.

De stilte.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn
« Oudere berichten

© 2018

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑