Bij de toneelcentrale zijn enkele van mijn theaterteksten uitgegeven. Vaak maak ik voor een theatergroep een stuk dusdanig op maat wanneer ik bij hen regisseer dat daarmee een nieuwe toneeltekst ontstaat. Deze zijn vervolgens verkrijgbaar en op te vragen bij de toneelcentrale.



Deze tekst vertelt het verhaal tussen Antonio en Bassanio uit de koopman van Venetië. De relatie tussen de twee maakt dat de problemen onoverkomelijk groter worden. Antonio heeft namelijk gevoelens voor Bassanio en zal hem daarom geld uitlenen. Echter, kan Bassanio de gevoelens niet beantwoorden. Hij is verliefd op Portia. Het geld dat Antonio leent leent hij bij Shylock, zijn aartsrivaal. Shylock wil best lenen, maar alleen voor een onderpand. Dat onderpand is het hart van Antonio. Letterlijk, het hart.

De tekst is hier op te vragen bij de toneelcentrale en hieronder volgt een voorproefje.

Antonio:

Vrienden,
mijn hoofd is zwaar.
Mijn gedachten ontembaar.
Ik weet werkelijk niet waarom ik zo somber ben.
Met mijn gedachten ga ik over de oceanen om mijn schepen te
volgen.
Mijn gehele fortuin is op zee…
‘s Nachts slaap ik niet.
Ik word wakker met de gedachten aan de gevaren waaraan mijn
schepen blootstaan. God, wat ben ik blij dat ik niet al mijn
goederen op één schip heb geladen. Dat ik mijn risico gespreid
heb. Dat mijn handel, naar zowel Azië, Duitsland als Amerika
is…
Dat het me maar…
Oh God, wat er allemaal mis kan gaan.
Plunderingen bij Somalië, storm op de Atlantische oceaan…
Ik weet werkelijk niet waar ik zo somber ben.
En die uitvallen, die uitroepen naar mijn vrienden. Het spijt me
zo dat zij mijn zorgen moeten aanhoren in woede uitroepen,
gejank en geschreeuw. Gisteren…
Och, mijn arme lieve Bassanio…Je hebt het maar zwaar te
verduren met me. Je wandelt maar door mijn hoofd. Als ik soms
toch iets zachtaardiger voor hem ben, hem iets meer kan zeggen wat ik…